1. ช่วงนี้มีภารกิจใหม่ในการประสานการแข่งขันมวยเพื่อหาทุนของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
2. ทำให้รู้สึกฮากับการพลิกผันของการดำเนินชีวิตเล็กน้อยถึงปานกลาง
3. หลังจากที่ได้ยินคำว่ามวย สิ่งแรกที่วายูนมองเห็นเป็นอาชีพที่ตัวเองพอจะทำได้ ได้แก่ การให้น้ำนักมวย เพราะคิดว่าถึงรอบ ๆ เวทีมวยแล้ว นอกจากนักมวย คงเป็นอะไรไม่ได้มากกว่านี้จริง ๆ
4. และเมื่อได้รับการแจกแจงอธิบายข้อมูลและวิธีการในการทำงาน ก็ได้รู้ว่าคือ การประสานงาน นัดแนะเวลา จัดคิว ติดต่อ ติดตาม ถามไถ่ ทำตัวให้รู้เรื่องงานครั้งนี้อย่างดี แต่ไม่มีผลประโยชน์ร่วมนะ
5. ซึ่งไอ้เรื่องการจัดแจงจัดการเรื่องของคนอื่นก็ไม่ได้เกินความสามารถ แต่ติดปัญหาตรงที่ว่า ผู้ที่อยู่ในลิสต์รายชื่อที่ต้องติดต่อประสานงานนั้นล้วนไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้จัก ดีกรีความยากเท่ากับ 6.5 ริกเตอร์
6. และแต่ละคนนั้นก็มีคำนำหน้าชื่อให้เรียกยาก จดจำยาก บางคนถ้าเอ่ยนำหน้าแค่ชื่อก็จะดูเหมือนไม่ให้เกียติ แต่อันที่จริงแล้ว วายูนจำตำแหน่งท่านเหล่านั้นไม่ได้จริง ๆ เหมือนเป็นเวรกรรมที่เคยเขียนบลอกคำนำหน้าชื่อไว้ก่อนหน้า มันตามมาทันแล้ว
7. และเนื่องจากว่ายิ่งใกล้เวลาของการจัดการจริง ภาวะเตรียมงานอันใกล้ตอนนี้ ยิ่งต้องเร่งรัด ติดตามงานกันไม่ได้หยุดหย่อน ทำงานถึงค่ำถึงดึก กลับมาก็ต้องจัดการเอกสารอีก
8. ซึ่งไม่ได้พิมพ์ตามที่อ่านเห็น แต่ต้องเริ่มจากคิดคำนวณก่อน สู่ขั้นตอนการเขียน เพื่อจะพิมพ์
9. และเวลาพิมพ์งาน ก็ต้องสับขาหลอกกับเวลาเล่นกับหลาน เพราะถ้าเล่นกับหลานไปด้วย และพิมพ์งานไปด้วย หลัง ๆ หลานก็จะมาช่วยพิมพ์งานด้วย ....ซึ่งช่วยได้อย่างแรง
10. หนึ่งขั้นตอนการติดตามงานก็คือการไปเชิญท่าน ๆ ทั้งหลายตามสถานที่ต่าง ๆ โดยมีรถของหน่วยงานเป็นคนขับพาไป โดยทางวายูนบอกแค่เป้าหมาย เส้นทางการเดินรถก็ให้ตามใจแก่ผู้ขับ และเมื่อมีสถานที่หนึ่งในจังหวัดสงขลาที่วายูนไม่รู้จักสถานที่ เคยแต่ได้ยิน อย่างเช่น อบต.ท่าข้าม ผู้ขับก็ถามวายูนว่าเคยมามั้ย วายูนตอบว่าไม่ ...ทำให้ผู้ขับวิเคราะห์ว่า วายูนคงเป็นคนไม่ชอบเที่ยว....5555 ก็ปล่อยให้เข้าใจไปตามนั้น
11. และถ้าใครรู้จัก ท่าข้าม ก็คงพอจะเข้าใจ ว่าทำไมวายูนถึงไม่เคยไป เพราะจากที่สังเกตพื้นที่แล้ว มีเพียงต้นไม้ ที่เน้นไปทางสวนยางซะด้วย ....ซึ่งถ้าไม่มีญาติอยู่ที่นั่นก็ไม่รู้จะไปทำไม
12. ที่ทำงานเป็นห้องใหญ่มาก ที่ปรกติวายูนจะนั่งทำงานคนเดียว ...และการอยู่คนเดียวก็ไม่เป็นอุปสรรคทางความรู้สึกของวายูนใด ๆ ได้เลย แต่เมื่อมีแม่บ้านผู้หวังดี(หรือเปล่า) มาถามวายูนว่า นั่งทำงานที่นี่คนเดียว ไม่กลัวเหรอ....เอ่ออออ คือ ก็เริ่มกลัวหลังจากแม่บ้านพูดเนี่ยหล่ะค่ะ...ขอบคุณนะคะแม่บ้าน
13. ช่วงนี้ใครโทรมาแล้ววายูนตัดสาย อย่าได้เคือง เพราะติดประชุมอยู่เนือง ๆ แล้วจะโทรกลับเมื่อนึกออกนะจ้ะ
14. เวลากลับมาถึงบ้านพี่ต้นน้ำวิ่งอ้าแขนมาให้กอด เห็นตะวันซน ๆ แล้วจะฮาจนหายเหนื่อย
15. เอ่อที่ได้มาร่วมงานกับการจัดงานครั้งนี้ด้วยมีข้อแม้หนึ่งที่ว่า ผู้ที่ทำตำแหน่งนี้ต้องหน้าตาดี เพราะประธานโปรด ซึ่งวายูนก็สรุปได้ตามนั้นว่า การได้มาทำงานครั้งนี้เพราะหน้าตาดีไม่ได้เพราะความสามารถแต่อย่างใด
